ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ସମତଳ ଅଞ୍ଚଳ: ଉର୍ବର ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାଦଶାହ ଭୋଗ ଏବଂ ଲାଲ ଲୁସୁରୀ ଭଳି ସୁଗନ୍ଧିତ କିସମର ଧାନ ଉତ୍ପାଦନ ହୁଏ, ଯାହା ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଅନନ୍ୟ ମାଟି ସଂରଚନା ଏବଂ ମୌସୁମୀ ଢାଞ୍ଚାରୁ ଉପକୃତ ହୋଇଥାଏ। ଏହି ଧାନଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧ ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଗଠନ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶା: କୋରାପୁଟ ଏବଂ ନୂଆପଡ଼ା ସମେତ ପଶ୍ଚିମ ଜିଲ୍ଲାଗୁଡ଼ିକରେ କଳା ଜିରା ଏବଂ ଧିଙ୍କି କୁଟା ରେଡ ରାଇସ୍ ଭଳି ପାରମ୍ପରିକ କିସମର ଚାଷ କରୁଥିବା ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହି ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚତାର ଦେଶୀୟ କିସମଗୁଡ଼ିକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜିଂ ଭୂମିରେ ବଢ଼ିଥାଏ ଏବଂ ଅସାଧାରଣ ପୁଷ୍ଟିକର ଗୁଣ ବହନ କରିଥାଏ।

ଆଦିବାସୀ ଉଚ୍ଚଭୂମି: ଆଦିବାସୀ ବହୁଳ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକ ଓଡ଼ିଶାର କେତେକ ବିରଳ ଧାନ କିସମ, ଯଥା ମୁଗେଇ ବାସା ଏବଂ ପିମ୍ପୁଡ଼ି ବାସାକୁ ସଂରକ୍ଷିତ ରଖିଛନ୍ତି। ଏହି କିସମଗୁଡ଼ିକ ପିଢ଼ିରୁ ପିଢ଼ିକୁ ହସ୍ତାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିବା ପାରମ୍ପରିକ ପଦ୍ଧତିରେ ଚାଷ କରାଯାଏ, ଯାହା ପରିବେଶ ସନ୍ତୁଳନ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ପ୍ରଥାକୁ ବଜାୟ ରଖେ।